Metraż zasłon obliczysz na podstawie szerokości karnisza, współczynnika marszczenia, szerokości beli oraz wysokości gotowej zasłony. Najpierw wyznacz szerokość potrzebnej tkaniny, potem liczbę brytów, a na końcu pomnóż ją przez wysokość odcięcia z zapasami.
Jakie wymiary są potrzebne?
Podstawą obliczeń jest szerokość karnisza bez końcówek dekoracyjnych, a nie szerokość okna. To właśnie na karniszu układa się materiał, dlatego pomiar samej wnęki może dać zbyt małą ilość tkaniny.
Zmierz także wysokość od miejsca zawieszenia – na przykład od żabki, przelotki lub taśmy – do podłogi, parapetu albo innego punktu, w którym ma kończyć się zasłona. Przygotuj również informację o szerokości beli, najczęściej 150 cm lub 280 cm.
Do obliczeń potrzebujesz więc:
- szerokości karnisza bez końcówek dekoracyjnych
- docelowej wysokości gotowej zasłony
- współczynnika marszczenia
- szerokości tkaniny z belki
- informacji o raporcie wzoru, jeśli materiał ma powtarzalny motyw
Jak obliczyć ilość materiału krok po kroku?
- Wyznacz szerokość gotową. Pomnóż szerokość karnisza przez wybrany współczynnik marszczenia.
- Oblicz liczbę brytów. Podziel szerokość gotową przez szerokość tkaniny i zawsze zaokrąglij wynik w górę.
- Ustal wysokość odcięcia. Dodaj do wysokości gotowej zasłony zapas na górne i dolne podwinięcie.
- Oblicz metraż. Pomnóż liczbę brytów przez wysokość odcięcia wyrażoną w metrach.
Szerokość gotowa:
SG = szerokość karnisza × współczynnik marszczenia
Liczba brytów:
N = SG ÷ szerokość tkaniny
Wynik zaokrąglij zawsze w górę, nawet jeśli brakuje tylko kilku centymetrów.
Wysokość odcięcia:
wysokość gotowa + zapas górny + zapas dolny + ewentualny raport wzoru
Metraż końcowy:
liczba brytów × wysokość odcięcia
Przykład dla karnisza o szerokości 200 cm, współczynnika 2, tkaniny o szerokości 150 cm i gotowej zasłony o wysokości 250 cm:
SG = 200 × 2 = 400 cm
400 ÷ 150 = 2,67, czyli po zaokrągleniu 3 bryty.
Jeśli na górę i dół przeznaczysz łącznie 20 cm, wysokość odcięcia wyniesie 270 cm, czyli 2,7 m. Metraż to 3 × 2,7 m = 8,1 m tkaniny.
Jaki współczynnik marszczenia wybrać?
Współczynnik marszczenia określa, ile razy szerokość karnisza ma być mniejsza od szerokości rozłożonej tkaniny. Wyższy mnożnik daje gęstsze fałdy, ale zwiększa zużycie materiału.
| Sposób mocowania | Współczynnik | Efekt wizualny |
|---|---|---|
| Taśma prosta | 1,5–2,0 | Umiarkowane, klasyczne fałdy |
| Przelotki | 1,6–2,0 | Równe, miękkie fale |
| Taśma wave | 2,0–2,3 | Powtarzalne, gęstsze fale |
| Taśmy dekoracyjne | 2,0–2,5 | Bogate zakładki |
Przy lekkich tkaninach, takich jak woal lub cienki poliester, wyższy współczynnik pomaga uzyskać pełniejsze fałdy. Cięższy welur, blackout albo grubsza tkanina dekoracyjna często dobrze układa się przy mnożniku 1,8–2,0. Gdy nie masz pewności, warto przyjąć 2,0 i sprawdzić, czy sposób mocowania nie wymaga innej wartości.
Ile dodać na podwinięcia?
Do wysokości gotowej zasłony dolicz zwykle 10–20 cm na górę oraz 10–15 cm na dół. Konkretna wartość zależy od rodzaju taśmy, sposobu wykończenia oraz szerokości planowanego obrębu.
Jeśli tkanina ma wzór, sprawdź jego raport, czyli odległość, po której motyw powtarza się w pionie. Przy łączeniu brytów wzór musi zostać dopasowany, dlatego raport dolicza się do wysokości kolejnych elementów. Duży raport może zwiększyć zużycie materiału o kilka lub kilkanaście centymetrów na każdym brycie.
Len i bawełnę warto przed krojeniem poddać dekatyzacji, czyli wyprać lub przeparzyć zgodnie z zaleceniami producenta. Zmniejsza to ryzyko, że zasłona skróci się po pierwszym praniu.
Tkanina 150 cm czy 280 cm – jak zmienia się metraż?
Przy tkaninie o szerokości 150 cm materiał zwykle tnie się na bryty i łączy pionowymi szwami. Tkanina o szerokości 280 cm często pozwala uzyskać całą wysokość zasłony z jednego pasa, więc liczba łączeń jest mniejsza.
Dla porównania przyjmijmy gotową wysokość 250 cm, zapas 20 cm oraz współczynnik marszczenia 2:
| Szerokość karnisza | Tkanina 150 cm | Tkanina 280 cm |
|---|---|---|
| 150 cm | 5,4 m | 2,7 m |
| 200 cm | 8,1 m | 5,4 m |
| 300 cm | 10,8 m | 8,1 m |
Wartość wynika z liczby potrzebnych brytów. Dla karnisza 200 cm szerokość gotowa wynosi 400 cm. Przy beli 150 cm potrzebne są 3 bryty, a przy beli 280 cm – 2 pasy. Tkanina 280 cm może kosztować więcej za metr bieżący, ale często ogranicza liczbę szwów i upraszcza krojenie. Przed zakupem sprawdź, czy jej rzeczywista szerokość wystarcza na planowaną wysokość wraz z wykończeniem.
Na co uważać?
Najczęstsze pomyłki wynikają z pominięcia jednego z parametrów obliczenia:
- mierzenie szerokości okna zamiast szerokości karnisza
- zaokrąglenie liczby brytów w dół
- brak zapasu na górne i dolne podwinięcie
- pominięcie raportu wzoru przy łączeniu brytów
- zamówienie materiału z różnych partii kolorystycznych
- brak dekatyzacji tkaniny podatnej na skurcz
Przy dwóch zasłonach spotykających się na środku najpierw liczysz szerokość dla całego karnisza, a dopiero potem dzielisz ją na dwie części. Nie zmniejszaj jednak liczby brytów tylko dlatego, że materiał będzie podzielony na dwa skrzydła. Każda część musi zachować zaplanowaną szerokość i mieć zapas na boczne wykończenie.
Co sprawdzić przed zakupem?
- Czy zmierzyłeś karnisz bez końcówek dekoracyjnych?
- Czy wysokość została zmierzona od punktu zawieszenia?
- Czy wybrałeś współczynnik zgodny z mocowaniem i rodzajem tkaniny?
- Czy znasz rzeczywistą szerokość beli – 150 cm, 280 cm lub inną?
- Czy liczbę brytów zaokrągliłeś w górę?
- Czy doliczyłeś zapasy na podwinięcia i raport wzoru?
- Czy całość materiału pochodzi z jednej partii?
Po wykonaniu tych obliczeń możesz porównać koszt obu wariantów szerokości beli. Tkanina 150 cm bywa łatwiej dostępna, natomiast szerokość 280 cm często oznacza mniej szwów i mniejsze zużycie przy wysokich zasłonach.
